Ο Μελέτης Ηλίας σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης

1)Μελέτη είσαι ένας από τους πιο αξιόλογους ηθοποιούς της γενιάς σου με ερμηνείες που έχουν ξεχωρίσει στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου;

 

Νομίζω ότι δεν υπάρχει κάποιο μυστικό. Είναι θέμα συγκυριών και τύχης το να βρίσκεσαι σε ένα καλό team, γιατί τόσο το θέατρο, όσο και η τηλεόραση είναι δουλειές συνόλου.    Μερίδιο στην επιτυχία ανήκει λοιπόν σε όλο το σύνολο μιας και ο μόνος τρόπος, να γίνει μια δουλειά σωστά είναι να είναι μοιρασμένη σε αρμοδιότητες και όλοι οι συντελεστές να πραγματοποιούν το δικό τους κομμάτι με αγάπη και αφοσίωση.

 

2) Φέτος θα έχουμε τη χαρά να σε δούμε στη νέα σειρά εποχής της ΕΡΤ «Τα καλύτερά μας χρόνια». Θα μας πεις λίγα λόγια για την υπόθεση της σειράς και τον ρόλο σου;

 

Πρόκειται για μια σειρά που διαδραματίζεται από το 1969 ως το 1975 περίπου. Βλέπουμε μια οικογένεια η οποία ζει στην Αθήνα με τα παιδιά, τη γιαγιά, τη θεία. Είναι όλοι στην ίδια γειτονιά και οι περισσότεροι και στο ίδιο σπίτι. Στα δύσκολα χρόνια της χούντας προσπαθούν να ορθοποδήσουν σαν οικογένεια, όπως όλα τα νοικοκυριά εκείνης της περιόδου, κρατώντας κάποιες ισορροπίες και προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην στιγματιστούν.

Ο μεγάλος γιος έχει μπει στη νομική με ότι αυτό συνεπάγεται, αφού μπαίνει σε ομάδες που είναι ενάντια στο καθεστώς. Η κόρη θέλει να γίνει αεροσυνοδός. To εν λόγω επάγγελμα ήταν πολύ της μόδας εκείνη την περίοδο. Η μητέρα είναι στο σπίτι και προσπαθεί να βοηθήσει στο εισόδημα με διάφορες δουλειές όπως μοδιστρική, αλλά και οτιδήποτε άλλο μπορεί να κάνει μια γυναίκα εκείνη την εποχή που δυστυχώς όπως γνωρίζετε δεν υπήρχαν πολλές επιλογές. Ο άντρας είναι ο κλασσικός οικογενειάρχης εκείνης της περιόδου που προσπαθεί να κάνει δύο δουλειές για να τα φέρει βόλτα. Μία το πρωί και μια το βράδυ.

Ο Στέλιος λοιπόν ο ρόλος που υποδύομαι είναι ο 45ρης εκείνης της περιόδου που το πρωί δουλεύει στο υπουργείο και τα απογεύματα συμπληρώνει το εισόδημά του στην οικοδομή. Όλα αυτά τα βλέπουμε μέσα από τα μάτια του Άγγελου του μικρού γιου της οικογένειας. Ο Άγγελος σήμερα που ακούμε τη φωνή του με voice over είναι ένας 55ρης που τότε ήταν 8 χρονών και τα έβλεπε όλα μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού.

3) Υπάρχει κάποιος ρόλος που θα ήθελες πολύ να ερμηνεύσεις στο θέατρο και δεν έχει τύχει προς το παρόν;

 

Όχι, δεν έχω κάποιο απωθημένο ή κάποιο κρυφό πόθο σε σχέση με ρόλους. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι πρωτίστως όπως προανέφερα η καλή συνεργασία. Αν υπάρχει καλό team το οποίο σημαίνει καλή ομάδα ηθοποιών, καλός σκηνοθέτης, καλό έργο, το να παίξεις ένα ρόλο είτε είναι πρώτος, είτε είναι δεύτερος, είτε είναι ένας μικρός ρόλος αλλά σημαντικός μέσα στο έργο όπως πρέπει να είναι κάθε ρόλος σε ένα έργο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό κατ’ εμέ να είσαι σε ένα καλό team.

 

4) Εκτός των μεγάλων σου επιτυχιών ως ηθοποιός έχεις διατελέσει και καθηγητής υποκριτικής με μεγάλη επιτυχία. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για σένα; Υπάρχει το ενδεχόμενο στο μέλλον να δημιουργήσεις κάποιο δικό σου καλλιτεχνικό εργαστήριο;

 

Η αλήθεια είναι ότι δοκίμασα για πρώτη φορά πριν δύο χρόνια να διδάξω υποκριτική στον Ίασμο, τη δραματική σχολή στην οποία έκανα τα πρώτα μου πρώτα μου βήματα ως ηθοποιός, αφού εκεί έκανα την προετοιμασία μου πριν μπω στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

Ήταν πολύ συγκινητικό που βρέθηκα ως καθηγητής 20 χρόνια μετά στις ίδιες αίθουσες που το 1998  βρισκόμουν ως μαθητής. Είναι κάτι το οποίο απαιτεί τρομερή αφοσίωση και είναι πολύ πιο δύσκολο από ότι φανταζόμουν, έστω και αν είναι μια ή δύο φορές την εβδομάδα. Πρέπει να είσαι 100% εκεί και  να τα δίνεις όλα, γιατί έχεις να κάνεις με καινούργιους εκκολαπτόμενους ηθοποιούς. Δεν μπορείς να αφήσεις  περιθώρια αμφισβήτησης ή να το δεις ως ένα συμπλήρωμα στο εισόδημά σου. Πρέπει να είσαι 100% ταγμένος εξίσου όπως είσαι ως ηθοποιός.

Λόγω των ωραρίων με τα γυρίσματα και τις παραστάσεις δυστυχώς δεν μπόρεσα να το επαναλάβω και την επόμενη χρονιά. Προς το παρόν από την στιγμή που έχω και γυρίσματα και πρόβες και παραστάσεις νομίζω ότι είναι δύσκολο. Ίσως στο μέλλον κάποια στιγμή να μπορέσω να ξαναμπώ σε αυτή την ιστορία είτε ως δάσκαλος σε μια σχολή, είτε κάνοντας κάποια ιδιαίτερα σε παιδιά που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί, είτε όπως είπες σε κάποιο εργαστήρι που μπορεί να φτιαχτεί με κάποιους ανθρώπους που μπορούμε να μαζευτούμε και να έχουμε κάποιο κοινό κώδικα. Νομίζω σε αυτές τις περιπτώσεις το σημαντικότερο είναι να υπάρχει μια κοινή γραμμή, έτσι ώστε να μην μπερδεύονται οι υποψήφιοι ηθοποιοί  είτε είναι ερασιτέχνες είτε επαγγελματίες.

5) Θα ήθελες κάποια στιγμή να γράψεις ένα βιβλίο; Αν ναι, ποιο θα ήταν το θέμα που θα διαπραγματευόταν;

 

Όχι, η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν είναι κάτι τόσο απλό, τουλάχιστον στο μυαλό μου. Προτιμώ να είμαι αναγνώστης και από θέση ως Μελέτης, αλλά και από τη θέση του ηθοποιού. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε τόσο πολύ διάβασμα που το να γράψω κάτι δεν υπάρχει καν σαν ενδεχόμενο στο άμεσο μέλλον.

 

6) Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο;

 

Η αλήθεια είναι ότι από ότι από την καραντίνα και μετά που έχουμε αποκτήσει αρκετό ελεύθερο χρόνο ό, τι δυνατότητα υπήρχε την εξαντλήσαμε με τα δύο μου παιδιά. Για μένα το να περνάς χρόνο με τα παιδιά σου είναι πάντα πολύτιμο. Η αλήθεια είναι πως οτιδήποτε κάνω περιστρέφεται γύρω από αυτά.

7) Εάν σου ζητούσα να μοιραστείς μαζί μας κάτι που το ευρύ κοινό δεν γνωρίζει για σένα τι θα ήταν αυτό;

 

Μου αρέσει πάρα πολύ να πηγαίνω στο γήπεδο αλλά μπορεί και να  είναι γνωστό αυτό.

 

8) Τώρα αναγκαστικά θα σε ρωτήσω τι ομάδα είσαι;

 

Είμαι Αεκτζής. Νομίζω και από «Το Σόι» το έχει καταλάβει το ευρύ κοινό, ήμασταν όλοι Αεκτζήδες εκεί αλλά δεν ήμασταν μόνο σεναριακά ήμασταν και στην πραγματικότητα, αυτό είναι το φοβερό. Όλοι οι άντρες ηθοποιοί πλυν ελάχιστων εξαιρέσεων που δεν ασχολούντουσαν όπως ο Δρακόπουλος που έκανε τον Μιχάλη, όλοι οι υπόλοιποι ήμασταν δηλωμένοι και φανατικοί Αεκτζήδες, οπότε τα λέγαμε και εκτός σογιού πηγαίναμε και στο γήπεδο μαζί.

 

Σε ευχαριστούμε θερμά!